Jesteś tutaj: Strona główna / Rodzice i uczniowie / Nostryfikacja / artykuł

Uznawanie wykształcenia uzyskanego za granicą

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
04 maja 2015

Podstawa prawna:
• Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) zwana dalej ustawą,
• Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie po-stępowania w celu uznania świadectwa lub innego dokumentu albo potwierdzenia wy-kształcenia lub uprawnień do kontynuacji nauki uzyskanych w zagranicznym systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 447) zwane dalej rozporządzeniem,
• Konwencja znosząca wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzona w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 112, poz.938 i 939 ).


Uznanie świadectwa zagranicznego:

1. z mocy prawa – czyli bez poświadczania przez inne instytucje lub organy na terenie Polski
Kuratorzy oświaty nie prowadzą postępowania w celu uznania świadectw uznanych z mocy prawa, ani nie wydają poświadczeń w tym zakresie. Dokumenty te mogą być składane bezpośrednio w uczelni, instytucji lub u pracodawcy, bez uzyskiwania opinii innych instytucji lub organów na terenie Polski.
1.1. Rodzaje świadectw, które uznaje się w Polsce z mocy prawa (art. 93 ust.1-2 ustawy):
• Świadectwa i inne dokumenty uzyskane w systemach oświaty państw Unii Europejskiej, Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu – Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), tj. świadectwa lub dyplomy ukończenia szkół średnich, świadectwa lub dyplomy maturalne lub inne dokumenty, które uprawniają do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe w państwie, w którego systemie edukacji zostały wydane oraz zostały wydane przez szkołę lub instytucję edukacyjną uznaną przez państwo, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji szkoła lub instytucja ta działa. Dotyczy to świadectw maturalnych uzyskanych w następujących państwach: Australia, Austria, Belgia, Bułgaria, Chile, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Irlandia, Islandia, Izrael, Japonia, Kanada, Korea, Lichtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Meksyk, Niderlandy, Niemcy, Norwegia, Nowa Zelandia, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, USA, Węgry, Wielka Brytania, Włochy.
• Dyplomy IB (International Baccalaureate), wydane przez organizację International Baccalaureate Organization w Genewie;
• Dyplomy EB (European Baccalaureate) wydane przez Szkoły Europejskie, zgodnie z Konwencją o Statucie Szkół Europejskich, sporządzoną w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 3, poz. 10).
• Świadectwa objęte umowami międzynarodowymi (wykaz umów znajduje się na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego); link do strony: www.nauka.gov.pl/uznawanie-wyksztalcenia/akty-prawne.html

Zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy posiadacz świadectwa maturalnego uznanego w Polsce z mocy prawa posiada w Polsce analogiczne uprawnienia do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe, jak w państwie, w którego systemie edukacji uzyskał dane świadectwo. Oznacza to, że świadectwo, które uprawnia do studiowania jedynie na wybranych kierunkach studiów wyższych w danym państwie, w Polsce będzie uprawniało do ubiegania się o przyjęcia na podobne ze względu na program kształcenia kierunki studiów wyższych. (art. 93 ust. 4 ustawy).
 

2. w wyniku postępowania administracyjnego kuratora oświaty
W przypadkach innych niż wymienione w punkcie 1, kurator oświaty w wyniku postępowania administracyjnego może uznać, że świadectwo zagraniczne jest dokumentem potwierdzającym wykształcenie podstawowe, gimnazjalne, zasadnicze zawodowe lub średnie (art. 93 ust. 3 ustawy).
Postępowanie prowadzi kurator oświaty właściwy dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy bądź – w przypadku braku stałego adresu wnioskodawcy w Polsce, właściwy ze względu na siedzibę szkoły lub uczelni, w której zostanie przedłożone świadectwo (art. 93b ust.1 ustawy).

2.1. Dokumenty dołączane do wniosku (wzór wniosku w załączeniu) o uznanie świadectwa (§2 ust. 1-2 rozporządzenia):
1. zalegalizowany oryginał albo duplikat świadectwa (do wglądu). Legalizacji świadectwa
może dokonać:
• konsul Rzeczypospolitej Polskiej, właściwy dla państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo, lub
• władze oświatowe państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo, lub
• akredytowana w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub państwie członkowskim Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) placówka dyplomatyczna lub placówkę konsularną państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo.
2. oryginał lub duplikat (do wglądu) lub kopia świadectwa potwierdzona notarialnie za zgodność z oryginałem z apostille (na dokumencie lub dołączoną do dokumentu) w przypadku dokumentów wydanych w państwie będącym stroną Konwencji Haskiej znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz.U. z 2005 r. Nr 112, poz. 938 i 939)
3. dokumenty* dołączane do wniosku, jeśli świadectwo nie zawiera informacji o przebiegu kształcenia
• wykaz ocen uzyskanych podczas egzaminu warunkującego ukończenie szkoły lub instytucji edukacyjnej lub zaliczenie danego etapu kształcenia;
• wykaz przedmiotów i innych zajęć zrealizowanych w ramach danego etapu kształcenia wraz z uzyskanymi ocenami;
• informację o zrealizowanym programie nauczania dotyczącą treści kształcenia, planowanego czasu nauki i skali ocen;
• informację o uzyskanych uprawnieniach do kontynuacji nauki na odpowiednim poziomie w państwie, w którego systemie edukacji wydano świadectwo, w tym o uprawnieniach do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe oraz o zakresie tych uprawnień.

*Dokumenty te powinny być wydane lub potwierdzone przez szkołę lub instytucję edukacyjną albo przez władze oświatowe państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo.


Tłumaczenia dokumentów na język polski (§ 4 rozporządzenia).
Wszystkie dokumenty dołączone do wniosku składa się wraz z tłumaczeniem na język polski, dokonanym przez:

• osobę wpisaną przez Ministra Sprawiedliwości na listę tłumaczy przysięgłych, lub
• osobę zarejestrowaną jako tłumacz przysięgły w państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub państwie członkowskim Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), lub
• konsula Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego dla państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo, lub
• akredytowaną w Rzeczypospolitej Polskiej placówkę dyplomatyczną lub placówkę konsularną państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo.

Jeżeli przetłumaczenie dokumentów na język polski przez podmioty wymienione w pkt 1–4 napotyka na trudne do usunięcia przeszkody, kurator oświaty może wyrazić zgodę na przedłożenie tłumaczenia dokumentów dokonanego przez inny podmiot, którego wiarygodność nie budzi zastrzeżeń kuratora oświaty.
W postępowaniu przed kuratorem oświaty stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 2014. 283 t. j. z późn. zm.).


Postępowania w celu uznania świadectw nie prowadzi się w odniesieniu do zagranicznych świadectw dokumentujących zaliczenie roku szkolnego lub ukończenie szkoły, jeśli ich posiadacze zamierzają kontynuować w Polsce naukę w szkole podstawowej, gimnazjum, zasadniczej szkole zawodowej, technikum lub liceum ogólnokształcącym.


Uznanie tego samego świadectwa uzyskanego za granicą może być przeprowadzone tylko raz.
 

wniosek o uznanie świadectwa.docx

Rozwiń Metryka

Podmiot udostępniający informację: Kuratorium Oświaty w Lublinie
Data utworzenia: 2015-05-04 10:51:55
Data publikacji: 2015-05-04 10:55:02
Osoba sporządzająca dokument: Sępoch Aleksandra
Osoba wprowadzająca dokument: Sępoch Aleksandra
Liczba odwiedzin: 6085